هو الشاهد ...

                               هستی موهوم ما یک لب گشودن بیش نیست 

                               چون حباب از خجلت اظهار خاموشیم ما ( بیدل )

آدل جان

سلام

 روزگار گذرانی را تجربه میکنیم؛دیگر نه زمان اعتناعی بر ما می کند و نه مکان.

مدتی است در خلوتی که پیدا کرده ام ٬و شاید برای خود ساخته ام کاوشی عظیم

در درون را پایه نهاده ام٬و صراحت و صداقت بیشتری را در قضاوت ها و اعمالم روا میدارم.

ساده بگویم :مدتی است به آنچه می خواستم باشم هجرت کرده ام!

حال کافیست به برداشتن گامی برای دیدارم بسنده کنی؛ اما نه آنچنان بزرگ که

 فرسنگ ها از من فاصله بگیری!

مدت هاست غبار فضا دیده ام را کور و سیلاب٬ دیوار های خانه ام را فرو می ریزد و

سوزی زمستانی لرزه بر اندامم نهاده!

و از من چه کار آید جز طلب دیگر باره از او که غبار از سیمایش بروبد ٬سوز دلش را

 نسبت به من بکاهد و اشک های رفته دیدگانش را بر من ببخشد!

                                 پرسیدم از طبیبی احوال دوست٬گفتا:

                                   فی بُعد ها عذاب٬فی قُربها سلامة

....................................................

از دفتر نوشته های شبانه (آدل هوگو)

*دو روزی یلدا رو ندیدم و حسابی دلم براش تنگ شده!!!

/ 1 نظر / 4 بازدید